سينماي ما- كيانوش نژاد: عزت‌الله انتظامي در مراسم جشن تولد 87سالگي و رونمايي از تمبر يادبودش خاطره‌هاي شيريني از زندگي‌اش تعريف كرد. به دليل جذابيت لحن شیرین و خودمانی آقاي بازيگر اين خاطره‌ها را با همان لحن محاوره‌ای و دوست‌داشتنی او و تا حد امکان بی کم و کاست نقل مي‌کنيم:

جشن تولد دیگه چیه؟!
" من نه بابام برام تولد گرفت نه مادرم! اصلا ما نمی دونستیم تولد چیه؟ بعدها که سنم بالا رفت و رفتم مدرسه ازم پرسیدن متولد کی هستی؟ گفتم: 1303 ، بعد دقیقا نمی دونستم کی؟ چه روزی متولد شدم! من رفتم پیش مادرم و گفتم: این سن من درسته یا نه؟ گفت: ننه جان اون موقع برای دخترا سن بالا می گرفتن زودتر شوهر کنن، برای پسرها کم می گرفتن تا دیرتر برن سربازی، به هرحال نمی دونم الان چه وضعی قرار دارم"

بچه سرراهی
برای سفری به خارج دعوتم کردن سفارت و اونجا ازم پرسیدن مادر و پدرتون کی بوده؟ و چند نفر بچه داشتن؟ من گفتم: مادر من 14 شکم زایید و 5 تاشون فوت کردن و 9 تا شون هستن که پرسید اون آقایون که فوت کردن چرا فوت کردن؟ گفتم : والا نمی دونم دیگه، فوت کردن دیگه. گفت: آخه نمی شه که... اون خواهرتون که فوت کرده چرا فوت کرد؟ گفتم: چه میدونم سر زا رفت و من یهو متوجه شدم با این وضعیت اگه برای 9 نفر که زنده‌ان دونه دونه آدرس و محل کار و بیمه و شماره ملی شون رو بگم خفه می شم. گفتم آقا ببخشید من یک دروغی به شما گفتم به من لطف کنید منو ببخشید. گفت: چی آقا؟ گفتم: خیابان سپه یک مسجدی داشت، بغل این مسجد یک کوچه ای بود وسط یک جوب آب متعفن، اونجا تا ته کوچه مثلا 500 تا خونه بود، تو هر خونه ای 8 تا 9 تا اتاق و تو هر اتاقی 4 – 5 تا آدم، بغلشم بیمارستان سینا بود، یک خانمی از این محل موقع اذون می رفته تو مسجد نمازش رو می خونده و برمی گشته خونه‌شون. شوهرشم شهرستانی بوده! یک روز که میاد بره اونجا می بینه یک بچه رو پیچوندن لای گونی تو این هوای سرد، گذاشتن دم مسجد، نگاه می کنه می ره مسجد نمازش رو می خونه، دوباره بر می گرده نگاه می کنه می ره به شوهرش می گه شوهرشم می گه ببین اگه پسر هست بیارش تو، اونم میارش تو، اون پسر من بودم!"

رابطه سن و سال باآسید مهدی!
"وقتی که من متولد می شم اینقدر لاغر و نحیف بودم که مادرم موقعی که منو می خوابوند می ترسید نفسم بالا نیاد... اون موقع مادر من باسواد و روضه خون بود، بعد خانوم‌های اون موقع نشستن دور هم که چی کار کنیم؟ دکتر مکتر اینو نبریم... اون موقع رسم بود تو خونه های سنگلج یک آقایی می‌اومد روضه می خوند هفته‌ای یکبار یا پونزده روزی یک بار، تو خونه ما هم می اومد، اسم این آقا سید مهدی بود که از جوونی در منزل مادر من رفت و آمد می کرد. خانم‌های عاقل (‌احتمالا اون موقع) می گن که یک کاری کنیم، برای این بچه یک فکر اساسی کنیم، سید مهدی رو صدا کنیم بعد بهش بگیم گردنش رو وا کنه این بچه لاغر رو از تو گردنش بندازیم پایین از سر دامنش بگیریم تا این درست شه! آسید مهدی میاد، بهش می گن، می گه اشکالی نداره.
دکمه یقش رو وا می کنه و دو نفر بچه رو می گیرن و میندازن پایین، حالا وسط این مسیر به چه چیزهایی برخورد کرده و نکرده که دیگه...( صدای انفجار خنده تماشاگران و محو صدای استاد!)
فکر می کنم اگه سن من به این‌جا رسیده اول کار خدا بوده و بعدم خود سید مهدی!"

عكس‌هاي اختصاصي بهاره اسدي از مراسم جشن تولد عزت‌الله انتظامي

به گزارش مهر به نقل از آسوشیتدپرس، روز گذشته مامورین زندان "کوینتانا رو" در شهر چتومال مکزیک به یک چمدان سیاه رنگ چرخ دار که بسیار حجیم به نظر می رسید مشکوک شده و زمانی که زیپ این چمدان را باز کردند با یک زندانی که خود را مچاله کرده بود مواجه شدند.

این زندانی با استفاده از ساعت ملاقات و با همکاری یکی از ملاقات کنندگان که جوانی 19 ساله بود قصد فرار اززندان را داشت.

به تصاویر دقت کنید؛ این تصویری از تیم منتخب تهران است که قهرمان آموزشگاه های کشور شد. مربیان این تیم یعقوب حاصلی و ناصر احمدپور بودند و نگاهی به تصویر نشان می دهد تعدادی از این بازیکنان ، ستاره های فوتبال مان شدند. در ردیف پایین می توانید فرهاد مجیدی ، نفر دوم سمت راست، علی آذری بازیکن تیم های پاس ، ذوب آهن و استیل آذین که نفر چهارم از سمت راست است و مهدی مهدوی کیا که در کنار علی آذری نشسته را ببینید. در ردیف وسط نفرد دوم سمت راست ، علی چینی است و در ردیف بالا ، مهرداد میناوند نفر سوم سمت راست است ، نفر پنجم این ردیف سهیل کرمی است و در کنار او هم اکبر محمدی ، مربی تیم ملی جوانان ایستاده. نفر آخر این ردیف هم کسی نیست غیر از داود فنایی ، گلر سابق پرسپولیس.

در این عکس ، میناوند تازه 17 ساله بوده ، مهدوی کیا ، 15 ساله و فرهاد مجیدی 14 ساله.

نرگس محمدی یکی از بازیگران جوانی است که با اولین تجربه تلویزیونی خود بعد از یکی دو فیلمی که در سینما بازی کرد ، مهمان ما شد تا از سریال «ستایش» بگوید و حضورش در نقش ستایش نادری.

می ‌خواهم به عنوان اولین سوال از نخستین تجربه ‌ات در جلوی دوربین برایمان بگویی و این ‌که چطور وارد سینما و تلویزیون شدی ؟!

از دوران دبیرستان دوست داشتم هنر بخوانم که به دلیل یک سری اتفاقات نتوانستم در کنکور هنر شرکت کنم ، رشته تحصیلی‌ ام تجربی بود و بعد از این ‌که دانشگاه قبول شدم به این فکر افتادم که در کلاس ‌های بازیگری شرکت کنم ، در آموزشگاه بازیگری ثبت ‌نام کردم و بعد از پایان دوره به یک کار سینمایی به کارگردانی آقای اربابیان معرفی شدم ، کار خیلی خوبی بود ولی متاسفانه به دلیل یک سری مشکلات اکران نشد ، بعد از آن در حوزه هنری تئاتر کار می ‌کردم و همان سال‌ ها بود که جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را در جشنواره تئاتر گرفتم ، این سال‌ ها برایم تجربیات خوبی به همراه داشت.

یک همزمانی خیلی خوبی هم رخ داده آن هم نخستین فیلم سینمایی ‌ات (آناهیتا)‌ و اولین سریال تلویزیونی ‌ات (ستایش)‌ همزمان به نمایش در می‌ آید.

بله اتفاق خوبی است ولی این اتفاق بعد از سه چهار سال افتاد ، البته من قبل از آناهیتا حدود ۲ سال پیش در فیلم سینمایی «ریسمان ‌باز» بازی کردم و این اولین تصویر من روی پرده نقره‌ ای بود.

از ابتدای ورود به این رشته فکر می ‌کردی که به بازیگری به عنوان یک حرفه و شغل اصلی نگاه کنی ؟!

فکر می ‌کنم خیلی نمی ‌توان به بازیگری به عنوان یک شغل اصلی نگاه کرد ، از اولی که شروع کردم می ‌دانستم که نمی‌ توانم به آن به عنوان یک حرفه درآمدزا نگاه کنم ولی تجربه بازیگری را دوست داشتم و شروع کردم ، بازیگری به عقیده من یک اتفاق است ، اتفاقی که انتخابش خیلی دست خودت نیست ، ممکن است ۲ سال هیچ پیشنهادی نباشد.

اولین حضورت چه در تلویزیون و چه در سینما کنار گروهی از بازیگران چهره و سرشناس بود ، ترسی نداشتی از این‌ که ممکن است کنار این همه ستاره دیده نشوی ؟!

چرا نگرانی ‌ام بابت این قضیه بسیار زیاد بود ، البته این اتفاق برایم خیلی خوشایند بود که در کنار این بازیگران نخستین تجربه ‌ام را آغاز می‌ کنم ، من فکر می‌ کنم این ترس از دوربین خیلی به بی ‌تجربگی و حضور کوتاه ‌مدت ارتباطی نداشته باشد و به نظرم یک بازیگر ۳۰ سال هم که کار کند باز هم در یک فیلم جدید نگرانی حاصل از حضور در مقابل دوربین را خواهد داشت ، این نگرانی در سریال ستایش کمتر شد ، قبل از آن هم ۳ تا تله‌ فیلم برای تلویزیون کار کرده بودم ولی در این کار آنقدر راهنمایی ‌ها و هدایت سعید سلطانی (کارگردان)‌ و همچنین گروه خوب بود که همه‌ چیز برایم شکل عادی و طبیعی پیدا کرد.

می ‌توانی خودت را در یکی دو جمله تعریف کنی ؟!

فکر می ‌کنم آدم حساسی هستم ، شخصیت آرامی دارم و راجع به مسائل خیلی عمیق فکر می ‌کنم.

فکر می ‌کنی نقش ‌هایی که تا امروز به تو پیشنهاد شده و نقش ‌هایی که از این به بعد پیشنهاد می ‌شود چقدر قرار است شبیه خودت باشد ؟!

ستایش را از جهاتی به خودم شبیه می‌ دیدم ، نقش‌ هایی که تا امروز بازی کرده ‌ام خیلی از من دور نبوده چون قطعا ‌باید جزئی از وجودم باشند که بتوانم آنها را بازی کنم ، بیشتر دلم می‌ خواهد نقش‌ هایی را به ‌عهده بگیرم که بخشی از آن را در زندگی خودم تجربه کرده باشم ، به نظرم کار سختی است.

فکر می ‌کنی بر چه اساسی برای نقش ستایش انتخاب شدی ؟!

سال پیش در یکی از اپیزودهای شاید برای شما هم اتفاق بیفتد بازی کردم و توسط کارگردان به آرمان زرین ‌کوب معرفی شدم ، بعد هم که آقای سعید سلطانی من را برای این نقش پذیرفت.

پس از همان اول با گروه ستایش همراه بودی ؟!

نه اتفاقا ، من زمانی وارد این گروه شدم که حدود ۹ ماه بود از تصویربرداری کار گذشته بود ، کمی برایم سخت بود و تا حدودی احساس غریبی می‌ کردم ولی خوشحالم که خیلی زود توانستم با این گروه ارتباط برقرار کنم.

نقش ستایش برایت چه ویژگی ‌هایی داشت ؟!

قصه ستایش مربوط به سال ۶۴ و سال‌ های جنگ است و در این قسمت‌ هایی که تا به حال پخش شده بیشتر خود ستایش و خانواده ‌ها معرفی شده ‌اند ، لحظه لحظه ستایش را دوست داشتم ، تلویزیون را خیلی دوست دارم و همیشه دلم می ‌خواست نقش قابل قبولی داشته باشم – سریال ، داستان خوبی را دنبال می ‌کند و بسیار خوب می‌ تواند ارتباط برقرار کند ، نقش من مربوط به سال ‌ها پیش است و من با کمک آقای سلطانی پیش ذهنیت و تصاویر ذهنی خودم را تا آنجا که امکان داشت به فضای آن سال ‌ها نزدیک کردم ، سعید سلطانی کارگردان بسیار دقیقی است و نگاه ریزبینی به تک ‌تک جزئیات دارد.

بر چه مبنایی نقش ‌هایت را انتخاب می ‌کنی ؟!

خیلی به دنبال این نیستم که زودتر در نظر مخاطب دیده و شناخته شوم ، دلم می ‌خواهد به دنبال نقشی باشم که حرفی برای گفتن داشته باشد ، دوست دارم وقتی چند سال گذشت و من به تماشای سریالی که خودم در آن بازی کرده بودم نشستم ، خیلی شرمنده آن نشوم ، نقشی که در آناهیتا بازی کردم را خیلی دوست دارم حتی اگر تا آخر عمرم هم فرصتی برای تجربه دوباره سینما برایم فراهم نشود آناهیتا را فراموش نمی ‌کنم.

تصویربرداری ستایش هنوز ادامه دارد ؟!

بله ادامه دارد ، ستایش در دو فاز زمانی مختلف اتفاق می ‌افتد و تصویربرداری فاز اول آن همچنان ادامه دارد.

الان برای کار جدید هم پیشنهادی داری ؟!

بله ، اتفاقا زیاد بود ولی خیلی قصه‌ های خوبی نداشت ، در ضمن تا زمانی که ستایش ادامه داشته باشد کار جدیدی نمی‌ پذیرم.

با توجه به این که حضورت در تلویزیون و سینما با نقش ‌های اول و اصلی فیلم بوده از این به بعد هم برایت مهم است که نقش اول را بازی کنی ؟!

نه ، خیلی مهم نیست ، برایم مهم است که نقش خوب باشد و جای کار داشته باشد.

و صحبت آخر درباره ستایش …

ستایش را دنبال کنید ، چرا که خیلی اتفاقات قرار است در این مجموعه بیفتد.