آخرین نیوز: ویرانه ها سر از آب برآوردند و یاد روزهای پر رونق اواسط سده گذشته را زنده کردند؛ اما این بار نه شهری گمشده از خلال قرن ها، بلکه روستایی که 25 سال پیش ناپدید شده بود، سر از آب برآورد. این ویرانه ها نه برای باستان شناسان که برای بازماندگان ساکنان قدیمی اش جذابیت دارد تا دوباره با قدم زدن در خیابان های آن، خاطرات برایشان زنده شود؛ هنگامی که دهکده زیبا و توریستی "ویلا"، مرکز رفت و آمد توریست های بسیاری بود و ساحل زیبای آن جای مناسبی بود برای گذراندن تعطیلات.

در سال 1920 روستای کوچک و توریستی در 600 کیلومتری جنوب غربی بوئنس آیرس، آرژانتین در نزدیکی ساحل Lago Epecuen و در کنار دریاچه نمک ساخته شد که ویلا نام گرفت. روستای زیبا و کوچک که مناظر چشم نوازش، برای جذب توریست ها بهانه خوبی بود. این روستا به سرعت تبدیل به مرکز گردشگری شد و رونق بسیاری پیدا کرد. جاده، راه آهن و رفت و آمد توریست ها بر رونق آن افزود که اوج آن در سال 1970 بود؛ یعنی هنگامی که جمعیت این روستای زیبا، به 5000 نفر رسید.

اما همه چیز به خوبی و آرامی نبود. در همان زمان، تغییرات آب و هوایی گسترده ای رخ داد؛ بارش های فراوان و غیر معمول آن سال ها، موجب بالا آمدن آب شد و به تهدیدی برای روستا تبدیل گشت. این رخدادها با شکستن سد خاکی تکمیل شد و روستای زیبای ویلا با همه مناظر زیبا و خاطرات تلخ و شادش به زیر آب رفت و سیل کم کم همه روستا را فرا گرفت و ارتفاع آب در سال 1993 به چیزی نزدیک به 10 متر رسید.

اواخر سال 2009 بود که کم کم آب که روستا را در بر گرفته بود و آن را به پهنه دریا تبدیل کرده بود، شروع به فرو نشستن کرد؛ تغییرات آب و هوایی روندی عکس آنچه در سال های پیش داشت، در پی گرفت و ویرانه های روستای ویلا سر از آب برآورد. در زیر، گزارش تصویری خبرنگار خبرگزاری فرانسه را می بینید که حاصل بازدید او از این روستاست:




تصویر هوایی از روستای ویلا که حدود 25 سال پیش در آب فرو رفت



تصویر هوایی از میدان اصلی شهر و خیابان های منتهی به آن



تصویری هوایی از محدوده روستای قدیم ویلا که هنوز بخش های بسیاری از آن زیر آب است



خانه های ویران و خودرو پوسیده که هنوز آب آنها را فرا گرفته



راه پله ای به هیچ جا که زمانی راهی به جایی داشت



کشتارگاه سابق ویلا در میان درختان خشکیده



چارچوب تختخوابی زنگ زده از میان آوار یک ساختمان



نورما برگ، یکی از ساکنان ویلا در کنار خرابه های خانه اش و تجدید خاطرات زندگی با خانواده اش



پابلو نواک، 81 ساله تنها یکی از 1500 نفر ساکنان اصلی که در مه 2011 به این منطقه برگشته است



جزئیات یک وسیله نقلیه فسیل شده که پس از گذشت بیش از 25 سال در آب نمک غوطه ور است



جاده ای منتهی به قبرستان در نزدیکی ویلا هنگام غروب آفتاب در سال 2011




مقایسه عکس روستای ویلا که در سال 1970 گرفته شده با وضعیت فعلی از همان محل، پس از گذشت 25 سال در زیر آب

چند سال پیش ، در یک روز گرم تابستان ، پسر کوچکی با عجله لباسهایش را در آورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت
مادرش از پنجره نگاهش می کرد و از شادی کودکش لذت میبرد. مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی پسرش شنا می کرد
مادر وحشتزده به سمت دریاچه دوید و با فریادش پسرش را صدا زد . پسرش سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود

تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد، مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوی پسرش را گرفت. تمساح پسر را با قدرت می کشید ولی عشق
مادر آنقدر زیاد بود که نمی گذاشت پسر در کام تمساح رها شود.کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود ، صدای فریاد مادر را شنید، به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را فراری داد

پسر را سریع به بیمارستان رساندند. دو ماه گذشت تا پسر بهبودی پیدا کند. پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود خبرنگاری که با کودک مصاحبه می کرد از او خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد. پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخمها را نشان داد ، سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت
" این زخمها را دوست دارم ، اینها خراشهای عشق مادرم هستند"

.گاهی مثل یک کودکِ قدرشناس خراشهای عشق خداوند را به خودت نشان بده، خواهی دید چقدر دوست داشتنی هستند

مراقب باشید قبل از انجام این کار، حلبی ها را یکبار در داخل آتش بیندازید تا رنگ حلبی ها از بین برود.

 

چشمان مولا بسته شد آهسته آهسته

دگر علی از دست این مردم شده خسته

 

وصیت‎نامه حضرت علی(علیه‎السلام): از وصایاى حضرت علی(علیه‎السلام) در واپسین دم حیات مى‎توان به وصیت گهربار ذیل اشاره نمود.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

این آن چیزى است كه على پسر ابوطالب وصیت مى‎كند: به وحدانیت و یگانگى خدا گواهى مى‎دهد و اقرار مى‎كند كه محمد بنده و پیغمبر اوست، خدا او را فرستاده تا دین خود را بر دیگر ادیان پیروز گرداند. همانا نماز، عبادت، حیات و زندگانى من از آن خداست. شریكى براى او نیست، من به این امر شده‎ام و از تسلیم شدگان اویم .

 

فرزندم حسن! تو و همه فرزندان و اهل بیتم و هر كس را كه این نوشته من به او رسد را به امور ذیل توصیه و سفارش مى‎كنم :

 

1- تقوای الهى را هرگز از یاد نبرید، كوشش كنید تا دم مرگ بر دین خدا باقى بمانید.

 

2- همه با هم به ریسمان خدا چنگ بزنید، و بر مبناى ایمان و خداشناسى متفق و متحد باشید و از تفرقه بپرهیزید، پیغمبر فرمود: اصلاح میان مردم از نماز و روزه دائم افضل است و چیزى كه دین را محو مى‎كند، فساد و اختلاف است .

 

3- ارحام و خویشاوندان را از یاد نبرید، صله رحم كنید كه صله رحم حساب انسان را نزد خدا آسان مى‎كند.

 

4 -خدا را! خدا را! درباره یتیمان، مبادا گرسنه و بى سرپرست بمانند.

 

5- خدا را! خدا را! درباره همسایگان، پیغمبر آن قدر سفارش همسایگان را فرمود كه ما گمان كردیم مى‎خواهند آنها را در ارث شریك كند.

 

6- خدا را! خدا را! درباره قرآن؛ مبادا دیگران در عمل كردن، بر شما پیشى گیرند.

 

7- خدا را! خدا را! درباره نماز؛ نماز پایه دین شماست .

 

8- خدا را! خدا را! درباره كعبه، خانه خدا، مبادا حج تعطیل شود كه اگر حج متروك بماند، مهلت داده نخواهد شد و دیگران شما را طعمه خود خواهند كرد.

 

9- خدا را! خدا را! درباره جهاد در راه خدا، از مال و جان خود در این راه مضایقه نكنید.

 

10- خدا را! خدا را! درباره زكات؛ زكات آتش خشم الهى را خاموش مى‎كند.

 

11- خدا را! خدا را! درباره ذریه پیغمبرتان، مبادا مورد ستم قرار گیرند.

 

12- خدا را! خدا را! درباره صحابه و یاران پیغمبر، رسول خدا (صلى الله علیه و آله) درباره آنها سفارش كرده است .

 

13- خدا را! خدا را! درباره فقرا و تهیدستان، آنها را در زندگى شریك خود سازید.

 

14- خدا را! خدا را! درباه بردگان، كه آخرین سفارش پیغمبر درباره اینها بود.

 

15- در انجام كارى كه رضاى خدا در آن است بكوشید و به سخن مردم (در صورتی كه مخالف آن هستند) ترتیب اثر ندهید.

 

16- با مردم به خوشى و نیكى رفتار كنید چنانكه قرآن دستور داده است .

 

17- امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنید؛ نتیجه ترك آن این است كه بدان و ناپاكان بر شما مسلط خواهند شد و به شما ستم خواهند كرد، آنگاه هر چه نیكان شما دعا كنند، دعاى آنها برآورده نخواهد شد.

 

18- بر شما باد كه بر روابط دوستانه ما بین خویش بیفزایید، به یكدیگر نیكى كنید، از كناره‎گیرى و قطع ارتباط و تفرقه و تشتت بپرهیزید.

 

19- كارهاى خیر را به مدد یكدیگر و به اتفاق هم انجام دهید، از همكارى در مورد گناهان و چیزهایى كه موجب كدورت و دشمنى مى‎شود، بپرهیزید.

 

در انجام كارى كه رضاى خدا در آن است بكوشید و به سخن مردم (در صورتی كه مخالف آن هستند) ترتیب اثر ندهید.20- از خدا بترسید كه جزا و كیفر خدا شدید است .

 

خداوند همه شما را در كنف حمایت خود محفوظ بدارد و به امت پیغمبر توفیق دهد كه احترام شما (اهل بیت) و احترام پیغمبر خود را پاس بدارند. همه شما را به خدا مى‎سپارم . سلام و دورد حق بر همه شما ... .(1)

 

از علامه امینی پرسیدم: آخرین ذكرى كه على(علیه‎السلام) بر زبان مبارك جارى فرمود چه بود؟

 

مى‎فرماید: بعضى مى‎گویند پس از وصیتى كه ذكر آن رفت امام علی(علیه‎السلام) لحظه‎اى بیهوش شد و چون به هوش آمد دیگر سخنى جز لا اله الا الله از حضرت شنیده نشد تا جان به جان آفرین تسلیم فرمود.

 

چنانكه بعضى دیگر گفته‎اند2) آخرین فرمایش ایشان این آیه شریفه بود: و من یعمل مثقال ذره خیراً یره و من یعمل مثقال ذره شرا یره.(3)

البته گروهى دیگر ذكر كرده‎اند(4) كه حضرت ابتدا به فرشتگان خدا سلام داد سپس این آیات را زمزمه فرمود كه المثل هذا للیعمل العاملون،(5) یعنى براى چنین لحظاتى باید عمل كرده و بكوشند و ان الله مع الذین اتقوا و الذین هم محسنون (6) یعنى خدا با مردمى است كه عمر خود را به تقوا و پرهیزكارى گذراندند و مردمى كه همواره كار نیك مى‎كنند. آنگاه در واپسین دم حیات فرمود: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمد عبده و رسوله .